مرکز مطالعات شيعه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
Tuesday 20 October 2020 - الثلاثاء 03 ربيع الأول 1442 - سه شنبه 29 7 1399
 
 
مجموعه کتب
 
 
 
 
 
 
كتابخانه بزرگان دین
 

کتابهای حضرت امام خمینی ره

کتابهای شهید مطهری ره

کتابهای حجه السلام قرائتی

کتابهای آیت الله جوادی آملی 

کتابهای آیت الله مکارم شیرازی

 
 
 
 
 
فرقه هاي نوظهور
 
 
 
 
 
 
نمایش مطلب
 
  • آقا شيخ عبد الكريم حائري يزدي  
  • 1391-04-08 10:57:50  
  • تعداد بازدید : 62   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • زندگينامه حضرت آيت الله العظمي شيخ عبدالكريم حائري
    17 ذي القعده سالروز وفات حضرت آيت الله العظمي شيخ عبدالكريم حائري گرامي باد. در ادامه مطلب زندگينامه ايشان را مشاهده فرماييد. طلوع خورشيد سال 1267 هـ. ق در روستاي «مهرجرد» يزد در خانه مردي پاكدل و پرهيزكار به نام «محمد جعفر» كودكي پا به عرصه حيات گذاشت و عبدالكريم نام گرفت. در آن روزگار كه بايستي پاي عبدالكريم به مكتب باز مي شد در مهرجرد از مدرسه خبري نبود و كودكان به دنبال پدران خود رفته و بهار عمرشان را در مزارع سپري مي كردند اما عبدالكريم كه گويي سرنوشتي جز اين داشت مورد لطف الهي قرار گرفت و خيلي زود وسيله درس و دانش اندوزيش فراهم شد. روزي يكي از بستگانش به نام محمد جعفر معروف به (مير ابوجعفر) كه خود عالم و در كسوت روحانيت بود به مهرجرد آمد و در ديدارنخست آثار استعداد و پرتو نبوغ خارق العاده را درسيماي اين كودك مشاهده كرد و بدين دليل مسئوليت تحصيل عبدالكريم را عهده دار شد و در همين سفر با رضايت پدر و مادرش، او را به اردكان برد و به مكتب سپرد. هنوز بيش از 18بهار از عمر عبدالكريم سپري نگرديده بود كه شوق ديدار عتبات در دل وي جوشيدن گرفت و راهي سرزمين عراق شد. تحصيلات عبدالكريم ابتدا چند سالي در حوزه علميه كربلا در محضر آيت الله فاضل اردكاني بود و پس از آن با راهنمايي استادش به حوزه علميه سامرّا و به محضر ميرزاي بزرگ شيرازي شتافت. وي در سالهايي كه در حوزه علميه سامرّا حضور داشت از خرمن دانش فقهاي بزرگي چون آيت الله سيد محمد فشاركي، آيت الله محمد تقي شيرازي و آيت الله شيخ فضل الله نوري، كه هريك از ستاره هاي درخشان آسمان فقاهت به شمار مي رفتند، خوشه علم و معنويت چيد. بارگاه مقدس حسيني نيز آرام و خالي از درس و بحث علمي، روزگار خود را تنها با زمزمه شيفتگان اهل بيت و زائران مشتاق ضريح امام حسين (ع) مي گذراند. وي به موجب همين اوضاع تأسف بار حوزه علميه، اين شهر را انتخاب كرد و اينجا بود كه او لقب حائري را براي خود برگزيد با حضور اندك مدّت خود در حوزه علميه كربلا، غبار عزلت و فراموشي را از چهره اين شهر زدود و بارگاه امام حسين (ع) نيز با طنين افكندن بحثهاي علمي دانش پژوهان در آن، جلوه اي ديگر گرفت. آيت الله حائري در اين مدّت دو درس عمده خارج اصول و فقه تدريس مي كرد و باقي اوقاتش را در اختيار طلاب علوم ديني قرار داد. سفر به اراك آيت‌الله حائري در 1331 ق از طرف حاج سيداسماعيل عراقي فرزند حاج محسن عراقي و ديگر علماي شهر اراك به حوزه علميه اراك دعوت شد. ايشان در جواب دعوت‌نامه، براي شيخ محمد قاضي نوشت: در صورتي به اراك خواهم آمد كه، زندگي روحانيون به هيچ وجه بستگي به آقازاده‌هاي حاج آقا محسن عراقي نداشته باشد، حوزه قبلي اراك مورد رضايتم نبود. با رسيدن جواب آيت‌الله حائري به حوزه علميه اراك، سيداسماعيل عراقي از طرف حوزه علميه اراك به عتبات رفته، با اعلام قبولي شرط آيت‌الله از ايشان حضوراً دعوت به اراك نمود و خود در كربلا ماند تا آيت‌الله حائري را در سال 1332 به اراك آورد. با ورود آيت‌الله حائري به اراك، علما از شهرهاي مختلف به اراك روي آوردند؛ و سه مدرسه، آقا ضياء، سپهدار و حاج ابراهيم، اراك پررونق گرديد. آيت‌الله حائري در مدرسه آقا ضياء، خارج فقه و اصول را شروع نمودند و در همانجا نماز جماعت اقامه مي‌نمودند. هنگامي كه طلاب درسش زياد شدند و كلاس گنجايش جمعيت را نداشت، محل درس را به مدرسه سپهدار انتقال دادند. مدتي بعد به زيارت امام رضا(ع) مشرف شدند. در اياب و ذهاب، چند روزي در قم توقف نمودند. ضمن زيارت حضرت معصومه(س)، مدرسه فيضيه و دارالشفا را از نزديك ديدند كه آن مدرسه پرشور و رونق علماي سلف، تبديل به مخروبه و محل اسكان گدايان و ديوانگان و انبار مغازه‌داران شده بود. بعد از آن مكرر به اطرافيان مي‌فرمودند: چه مي‌شد اگر حوزه علميه قم سر و ساماني مي‌‌گرفت. در اين اقامت كوتاه، علماي قم از وجودش بهره‌مند شدند و متوجه لزوم مجتهد قوي بنيان در كنارشان گرديدند. بعد از بازگشت از سفر مشهد، نامه آيت‌الله سيدمحمدتقي شيرازي (شيرازي دوم) كه حاكي از ضرورت وجود آيت‌الله حائري در عتبات بود را دريافت نمود. در جواب نوشتند: شما به ايران بياييد تا با تشكيل حوزه در سير سريع ايران به سوي تباهي وقفه‌اي ايجاد كنيم ولي ميرزا شيرازي با عذر كهولت سن نپذيرفتند. حوزه علميه اراك رونق خوبي گرفته بود. علماي بزرگي چون آيت‌الله شيخ محمد سلطان‌العلما، آيت‌الله آقا نورالدين عراقي، آيت‌الله ميرزا عليخان، آيت‌الله حاج آقا مصطفي فريد محسني و... در اين حوزه كرسي تدريس داشتند. تأسيس حوزه علميه قم تأسيس حوزه علميه قم چيزي بود كه زمزمه آن قرنها پيش از حوزه علميه نجف شروع شده بود و ريشه در روايات امامان معصوم (ع) داشت، امام صادق (ع) در قرن دوم هجري قمري به ياران خود درباره قم و مركزيّت اين شهر براي دانش اسلامي چنين فرموده بود: زود باشد كه كوفه روزگاري از مؤمنان خالي گردد و دانش در آن ناپديد شود... . و به شهري كه آن را « قم » گويند ظاهر شود و معدن اهل علم و فضل شود. اوايل بهار 1301 شمسي،پس از دو ماه اقامت آيت الله حائري در شهر قم، در منزل آيت الله "پايين شهري"، جلسه اي از طرف علما، بازاريان و كسبه تهران تشكيل شد كه بزرگاني از فقهاي قم همچون آيت الله بافقي، آيت الله كبير و آيت الله فيض در آن شركت داشتند. حضرت آيت الله العظمي شيخ "عبدالكريم حائري يزدي"، مردي كه در ظلماني‌ترين دوران تاريخ با تاسيس بزرگترين حوزه علميه،زمستان استبداد را ذوب كرد. در اين جلسه، گفت وگو درباره حوزه علميه قم ساعتها به درازا كشيد و سرانجام نظر نهايي به آيت الله حائري محول شد. آيت الله حائري ابتدا بر اين عقيده بود كه بزرگان قم خود اين كار را انجام دهند و از عهده اين امر خطير نيز برخواهندآمد اما چون اصرار بي حد علما را مشاهده كرد تكليف را بر عهده خود ثابت ديد و اين نكته را بيان فرمود كه استخاره خواهيم كرد آيا صلاح است در قم ماندن و به فضلا و محصلين حوزه اراك كه انتظار بازگشت مرا دارند بنويسم كه به قم بيايند يا نه ؟ وي صبح روز بعد،پس از آنكه نماز صبح را به پايان رساند درحرم حضرت معصومه (ع) به دعا و نيايش ايستاد و به قرآن روي آورد و خود را به مشيت الهي سپرد كه آيه اي زيبا و مناسب حالش "... و اء توني باهلكم اجمعين " خط مشي آينده او را ترسيم نمود و ايشان را مصمم ساخت تا حوزه علميه قم را سامان دهد و شاگردان خود را از اراك به اين شهر فرا خواند. با اقامت آيت الله حائري در قم بنيان حوزه علميه قم نيز نهاده شد و با گامهاي بزرگي كه ايشان برداشت اين حوزه بتدريج رشد كرد و در رديف بزرگترين حوزه هاي علميه جهان تشيع درآمد. غروب غم انگيز آيت الله حائري يزدي (ره ) سرانجام در هفدهم ذيقعده سال 1355 هجري شمسي مصادف با دهم بهمن ماه1315 ه.ش جهان تشيع را در غم و اندوه خود گذاشت و به جوار رحمت حق شتافت و در كنار مرقد كريمه اهل بيت حضرت معصومه (س ) به خاك سپرده شد.


     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :
     
     
     
    ليست مقالات
     
     
     
     

    درباره ما | تماس باما  |  نقشه سایت |خبرخوان

    هرگونه کپی برداری ازسایت محفوظ می باشد فقط با ذکر منبع مانعی ندارد