مرکز مطالعات شيعه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
Thursday 15 November 2018 - الخميس 07 ربيع الأول 1440 - پنج شنبه 24 8 1397
 
 
مجموعه کتب
 
 
 
 
 
 
كتابخانه بزرگان دین
 

کتابهای حضرت امام خمینی ره

کتابهای شهید مطهری ره

کتابهای حجه السلام قرائتی

کتابهای آیت الله جوادی آملی 

کتابهای آیت الله مکارم شیرازی

 
 
 
 
 
فرقه هاي نوظهور
 
 
 
 
 
 
نمایش مطلب
 
  • جواب سوال:  
  • 1393-10-11 9:35:28  
  • تعداد بازدید : 36   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  

  • در آيه 273 سوره بقره اين كه گفته شده آنها را از روي قيافه اشان خواهي شناخت، مگر چه مشخصاتي داشتند كه آنها را از روي چهره مي توان شناخت؟

    با توضیح ذیل ضمن آشنایی بیشتر با این آیه به پرسش شما جواب داده شده است :
    در ادامه آداب و احكام انفاق، در اين آيه بهترين مواردى كه انفاق در آنجا بايد صورت گيرد، بيان شده است، و آن كسانى هستند كه داراى صفات سه‏گانه‏اى كه در اين آيه آمده است باشند در بيان اولين وصف آنان مى‏فرمايد: انفاق شما به خصوص بايد براى كسانى باشد كه در راه خدا، محصور شده‏اند (لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ).
    يعنى كسانى كه به خاطر اشتغال به جهاد در راه خدا و نبرد با دشمن و يادگيرى فنون جنگى يا تحصيل علوم لازم ديگر از تلاش براى معاش و تامين هزينه زندگى باز مانده‏اند، كه يك نمونه روشن آن، اصحاب صفه در عصر پيامبر اكرم ص بودند «3».
    سپس براى تاكيد مى‏افزايد: همانها كه نمى‏توانند سفرى كنند و سرمايه‏اى به دست آورند (لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ).
    تعبير به ضرب فى الارض به جاى سفر، به خاطر آن است كه مسافران مخصوصا آنها كه براى هدفهاى مهمى پياده به سفر مى‏روند، پيوسته پاى بر زمين‏
    مى‏كوبند و پيش مى‏روند.
    بنا بر اين كسانى كه مى‏توانند تامين زندگى كنند، بايد مشقت و رنج سفر را تحمل كرده، از دسترنج ديگران استفاده نكنند مگر اينكه كار مهم‏ترى همچون جهاد در راه خدا يا فرا گرفتن علوم واجب، مانع از سفر گردد.
    و در دومين توصيف از آنان، مى‏فرمايد: كسانى كه افراد نادان و بى اطلاع، آنها را از شدت عفاف غنى مى‏پندارند (يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ).
    ولى اين سخن به آن مفهوم نيست كه اين نيازمندان با شخصيت قابل شناخت نيستند لذا مى‏افزايد: آنها را از چهره‏هايشان مى‏شناسى (تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ).
    سيما در لغت به معنى علامت و نشانه است «1» و اين كه در فارسى امروز آن را به معنى چهره و صورت به كار مى‏برند، معنى تازه‏اى است و گرنه در مفهوم عربى آن، چنين معنايى ذكر نشده است، به هر حال منظور اين است كه آنها گر چه سخنى از حال خود نمى‏گويند ولى در چهره‏هايشان نشانه‏هايى از رنجهاى درونى وجود دارد كه براى افراد فهميده آشكار است، آرى رنگ رخساره خبر مى‏دهد از سر درون.
    و در سومين توصيف از آنان مى‏فرمايد: آنها چنان بزرگوارند كه: هرگز چيزى با اصرار از مردم نمى‏خواند (لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً).
    اصولا آنها از مردم چيزى نمى‏خواهند تا چه رسد به اينكه اصرار در سؤال داشته باشند، و به تعبير ديگر معمول نيازمندان عادى اصرار در سؤال است اما آنها يك نيازمند عادى نيستند.
    بنا بر اين اگر قرآن مى‏گويد: آنها با اصرار سؤال نمى‏كنند مفهومش اين نيست كه بدون اصرار سؤال مى‏كنند، بلكه مفهومش اين است آنها فقير عادى نيستند تا سؤال كنند زيرا سؤال آنها معمولا توأم با اصرار و الحاف است، به قرينه اينكه مى‏گويد: آنها را از سيمايشان بايد شناخت نه از سؤالشان و الا جمله يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ مفهومى نداشت.
    احتمال ديگرى در تفسير اين آيه نيز هست و آن اينكه آنها در حال عادى هرگز سؤال نمى‏كنند، (و هر گاه اضطرار شديد آنها را، مجبور به اظهار حال خود كند،) هرگز اصرار نمى‏ورزند.
    بعضى نيز گفته‏اند منظور اين است كه آنها در ترك سؤال كردن اصرار دارند.
    (ولى اين احتمال خلاف ظاهر آيه است).
    تفسير نمونه، ج‏2، ص: 357

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :
     
     
     
    ليست مقالات
     
     
     
     

    درباره ما | تماس باما  |  نقشه سایت |خبرخوان

    هرگونه کپی برداری ازسایت محفوظ می باشد فقط با ذکر منبع مانعی ندارد