مرکز مطالعات شيعه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
Thursday 18 July 2019 - الخميس 15 ذو القعدة 1440 - پنج شنبه 27 4 1398
 
 
مجموعه کتب
 
 
 
 
 
 
كتابخانه بزرگان دین
 

کتابهای حضرت امام خمینی ره

کتابهای شهید مطهری ره

کتابهای حجه السلام قرائتی

کتابهای آیت الله جوادی آملی 

کتابهای آیت الله مکارم شیرازی

 
 
 
 
 
فرقه هاي نوظهور
 
 
 
 
 
 
نمایش مطلب
 
  • وحدت و همدلي در سيره امام پنجم و ششم(ع)  
  • 1395-08-22 11:3:6  
  • تعداد بازدید : 26   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  •  سیره معصومین(علیهم السلام) در ایجاد وحدت و هم‏دلیِ مسلمین -7
    وحدت و همدلی در سیره امام پنجم و ششم(ع)
    در آن روزگار که عموم جامعه با حاکمیت ظالمان، متفاوت با شیعیان می‏‌اندیشیدند، امام باقر و امام صادق(علیهما السلام) بارها به شیعیان دستور می‏‌دادند که در اجتماعات اهل سنت از قبیل نماز جماعت، تشییع جنازه، حضور در دادگاه برای شهادت دادن و عیادت مریض‌هایشان شرکت کنند.
    7 و 8 وحدت و همدلی در سیره امام پنجم و ششم(علیهما السلام)
    در آن روزگار که عموم جامعه با حاکمیت ظالمان، متفاوت با شیعیان می‏‌اندیشیدند، امام باقر و امام صادق(علیهما السلام) بارها به شیعیان دستور می‏‌دادند که در اجتماعات اهل سنت از قبیل نماز جماعت، تشییع جنازه، حضور در دادگاه برای شهادت دادن و عیادت مریض‌هایشان شرکت کنند.[1]
    آن دو امام همام، علاوه بر بحث تقیّه، راه ترویج تفکر شیعی و ایجاد یکپارچگی بیش‏تر در جامعه را نوعی سلوک اخلاقی و اجتماعی می‏‌دانستند. امام باقر(علیه السلام) می‏‌فرماید: «یَا مَعشَرَ المُؤمِنیِنَ تَأَلَّفوُا وَ تَعَاطَفوُا؛[2] ای گروه مؤمنان! مأنوس و متّحد باشید و به یکدیگر مهربانی کنید.»
    امام صادق(علیه السلام) در حدیثی، بعد از سفارش به رعایت موارد فوق، می‏‌فرماید: «فَإِنَ‏ الرَّجُلَ‏ مِنْكُمْ‏ إِذَا وَرِعَ فِي دِينِهِ وَ صَدَقَ الْحَدِيثَ وَ أَدَّى الْأَمَانَةَ وَ حَسُّنَ خُلقُهُ مَعَ النَّاسِ قِيلَ هَذَا جَعْفَرِيٌّ فَيَسُرُّنِي ذَلِكَ وَ یَدخُلُ عَلَیَّ مِنهُ السُّرُورُ وَ قِیلَ هَذَا أَدَبُ جَعْفَرٍ؛[3]قطعاً اگر یکی از شما شیعیان پرهیزکار و راستگو باشد، امانت را به اهلش بازگرداند و با مردم (اهل سنت)[4] خوش اخلاقی کند، می‏‌گویند: این شخص از پیروان جعفر است. این امر مرا خوشحال می‏‌کند و مردم خواهند گفت: تربیت جعفر این‌گونه است.»
    رفتار خوش شیعیان باعث علاقه‌‏مند شدن دیگران به امام شیعیان و سلوک شیعی شده و دل‌هایشان را به حق متمایل می‏‌کند. تمایلی که خود گامی در جهت حفظ وحدت و ایجاد یکپارچگی بیش‏تر در جامعه خواهد بود.
    از مهم‏ترین تلاش‌های این دو امام برای حفظ وحدت، تربیت شاگردانی با این روحیه بوده است. از جمله این شاگردان، فقیه مشهور «أبان بن تغلب» است که در حدیث آمده: آن گاه که خبر وفات أبان را به امام صادق(علیه السلام) دادند، فرمود: به خدا قسم! مرگ ابان قلب مرا به درد آورد.[5]
    دستور حضرت باقر(علیه السلام) به أبان برای برپایی کرسی فتوا در مسجد مدینه، با توجه به اکثریت سنی مذهب جامعه، سؤال أبان از امام صادق(علیه السلام) و پاسخ امام به او و نهایتاً ثقه دانستن أبان توسط عالمان اهل ‏سنت، همگی مؤید آن است که وی شخصیتی تنش‌‏زا نبوده و سعی کرده است از همان روش امام برای یکپارچه‌سازی و حفظ وحدت بین مسلمین استفاده کند.
    روزی امام باقر(علیه السلام) به أبان فرمود:«اِجْلِسْ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ وَ أَفْتِ النَّاسَ فَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ يَرَى فِي شِيعَتِي‏ مِثْلُكَ؛[6] در مسجد مدینه بنشین و برای مردم فتوا بده. بی‏‌تردید دوست دارم در بین شیعیانم مانند تو دیده شود.»
    ثقه دانستن أبان توسط عالمان اهل ‏سنت و نقل روایات او، شاهدی است بر اینکه نشان دهد أبان –که امام باقر(علیه السلام) برای الگو ساختن او تلاش می‏‌کند - فردی وحدت‏‌گرا بوده است. نجاشی می‏‌گوید: «ابوبکر محمد بن عبدالله بن ابراهیم شافعی روایات أبان را آورده و گفته است: أبان از أعمش و محمد بن منکدر و سماک بن حرب و ابراهیم نخعی روایت کرده است.[7]
    پی‌نوشت :
    [1]. برای مثال می‌‏توانید به این آدرس‌ها مراجعه کنید: الكافی، شیخ کلینی، إسلامیة، تهران، بی‏تا، ج‏2، ص 219، ح 11 و ص 636، ح 4 و 5 و ج 8، ص 146، ح 121؛ من لایحضره الفقیه، شیخ صدوق، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، 1413 ق، ج1، ص 383، ح 1128؛ تهذیب الاحکام، شیخ طوسی، دار الکتب الاسلامیه، تهران، 1407 ق، ج 3، ص 258، ح 43.
    [2]. الکافی، ج 2، ص 345.
    [3]. الكافی، ج ‏2، ص 636.
    [4]. در احادیث کلمه «الناس» معمولاً به معنای اهل سنت و غیر شیعیان به کار می‏‌رود.
    [5]. «قَالَ أَبوُ عَبدُاللهِ(علیه السلام) لَمَا أَتَاهُ نَعیِهِ: أَمَّا وَ اللهِ! لَقَد أَوُجَعَ قَلبِی مَوتُ أَبانٍ.»سفینة البحار، شیخ عباس قمی، انتشارات اسوه، قم، 1414 ق، ج 1، ص 32.

    [6]. الاحتجاج، طبرسی، نشر مرتضی، مشهد، 1403 ق، ج2،ص 326.

    [7]. رجال، نجاشی، مؤسسه نشر اسلامی، قم، 1365 ش، ص11.
    منبع: ماهنامه اطلاع رساني، پژوهشي، آموزشي مبلغان شماره 196.
     

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :
     
     
     
    ليست مقالات
     
     
     
     

    درباره ما | تماس باما  |  نقشه سایت |خبرخوان

    هرگونه کپی برداری ازسایت محفوظ می باشد فقط با ذکر منبع مانعی ندارد